بایدبرویم ازاینجا...

به سیّاره ای که مردمانش

نمی چینندگل هارا

وپروانه های بی گناه رابه تورنمی اندازند

درخت هارامی فهمندو

ازرگ های قلبشان

پنجره های بسته نمی سازند...

بیاکوچ کنیم

به جایی که

دل شکستن جرم است

وهنوزهم عاشق شدن

عاشق ماندن

بین اهالی دهکده هایش مرسوم است ...

من اززمین وآدم های سنگی اش خسته ام

تیرمی کشداستخوان های دل شکسته ام

چمدان دلتنگی هایم را شبانه بسته ام و

درایستگاه تنهایی

منتظر قطاری که

کوپه های خالی پرازخاطره اش

دردمی کند

نشسته ام ...

#دنیا غلامی