شعر دیار حقیقت

« ديار حقيقت »
من از ديار حقيقت ، رهـي نمي جويم
هـر آنچه بهـر ديارش ، طريق مي پويم
خدا كه اوست حقيقت،به من نـشد ثابت
حقيقت است به من،اين سخن كه مي گويم
حقيقت است درستي و پايه اي از عدل
به غير نام و نشانش ، خودش نمي جويم
به هر كجا كه نظر مي كنم به دقت وحُسن
حقيقتـي كه شـود ثابتـم ، نمي جويم
بشر كه حرف حقيقت ، همه زنند از خود
ستون محكم آن را چرا نمي جويم
حسن بس است، حقيقت همين بود گفتن
ثبوت و صحت آن در جهان نمي جويم
٭٭٭
حسن مصطفایی دهنوی