تنهایی

در این دریای بی پایان شناور
من آن زندانی ام بی یار و یاور

در این اتمسفر مسموم بی جان
اگر هم زنده ام، بس وحشت آور

غرض کردم که یار من تو باشی
ولی گویی نکردی ساده باور

نگاهم کن که در این ظلمت شب
تویی آن عشق دلسوز و دلاور

ولی گر خواستی تنها بمانی
مرا دیدی، به روی خود نیاور

#حسین_قالیباف
#تابان

http://taban-poet.blogfa.com

موضوعات مرتبط: اخلاقی ، غزل
برچسبها: حسین قالیباف_تابان