استعاره ای ازآسمان

آبگیر غروبی که ابرخوب باریده بودآب درچاله ،گیرافتاده بودخورشید فردای آن روز برچاله نور تابیده بوددر فضا موج می زند نوعی شعورچمنزارسبز با آب ایستادهگره خورده پودشبی عکس ماه دربرکه بودبرکه با ماه نجواکرده بودهمین جلوه ها برکه رادلربا کرده بودشهابی زبالابارهاصحنه را،تماشا کرده بودبرکه ی پرزنور،کنارش درخت کهورشهاب را غرق رویا کرده بود دل ازآسمان کند،خوددر برکه افکندموج بربرکه افتادسپس ازتلاطم نشستماه در برکه بودشهاب با ماه وبرکه همسایه بودبرکه از این تقارن کمی،شکه بود شهابی که روزی بربام دنیا لم د...

ادامه مطلب